• Metro

GaSamen

Metro

Metro
Het metronetwerk van Milaan is 69 kilometer lang (47 kilometer ondergronds) en bevat 84 stations (71 ondergronds).

Hoewel het eerste gedeelte in 1964 werd geopend, dateert het eerste project uit 1848. In die tijd deed bouwkundige Mira een voorstel om het water van het Naviglio kanaal te laten ombuigen en in de kanaalbedding een tram te laten rijden die door een paard getrokken zou worden.

Aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog dacht het stadsbestuur dat een metronetwerk de enige manier was om de verkeersproblemen op te lossen. Een ambitieus project uit 1925 kwam met 7 lijnen, waarvan 4 Duomo zouden kruisen. Het project is nooit uitgevoerd omdat het beperkt aantal reizigers de kosten niet zou dekken.

Het project dat in 1938 werd bedacht is vrijwel identiek aan het idee dat in 1955 werd gepresenteerd, waarop het huidige netwerk is gebaseerd. Het werk begon bij Buonarrotti (M1: Buonarrotti) in 1957 en de eerste sectie van de `rode lijn` werd in 1964 eindelijk geopend.

De `groene lijn` werd in 1969 geopend tussen Caiazzo en Gobba. In 1972 werd de voormalige tramlijn tussen Milano Piazza Sire Raul en Gorgonzola hieraan toegevoegd. Het gemeentebestuur had het idee om alle tramlijnen door de metro te vervangen maar heeft hier later vanaf gezien. M2 werd later nog wel uitgebreid met verschillende stations.
 
In 1990 werd een derde metrolijn aan het netwerk toegevoegd. De `gele lijn` loopt van Centrale FS tot aan Porta Romana. M3 is volledig toegankelijk voor gehandicapte mensen.

De metro`s rijden iedere 5 minuten tussen 06.00 en middernacht (om de 2,5 minuut in de spits). Het netwerk is een gesloten systeem, kaartjes moeten worden afgestempeld voordat je het perron betreedt.

Voor de toekomst staan er nog een vierde en een vijfde metrolijn gepland.